Poker face

W pierwszej części naszego artykułu o zagraniach pozycyjnych poznaliśmy koncepcję gry z pozycji oraz korzyści jakie takie rozegranie ręki przynosi. W drugiej części zajmiemy się ryzykiem jakie się z tym wiąże oraz analizą przykładowego rozdania, które pomoże Wam zrozumieć to zagadnienie.
Poker face
Oczywiście przy zagraniu z pozycji jest i druga strona medalu. Są gracze, którzy większość podbić z pozycji uważają za zagrania czysto pozycyjne i całkowicie odrzucają możliwość posiadania przez agresora rozsądnych kart. Są oni w stanie sprawdzić takie zagranie z dowolnymi kartami i próbować zagrywaniem/przebijaniem odebrać pulę graczowi na pozycji. Czasem przynosi to efekt, ale czasem kończy się fatalnie. Pamiętajmy, żeby grając pozycyjnie lub przeciwko graczowi, który naszym zdaniem zagrywa pozycyjnie, zbytnio się nie zagalopować. Jeżeli ktoś konsekwentnie sprawdza lub przebija nasze zagrania, to nie musi znaczyć, że gra on pozycyjnie lub przeciwko pozycji - może on zwyczajnie mieć mocne karty... Poniżej przykład rozdania, w którym główną rolę odegrało pozycyjne zagranie przed flopem.

Rozdanie, jakich wiele. Dostaję bardzo średnią kartę - 76 w różnych kolorach. W większości sytuacji jest to oczywisty fold, ale tutaj występują sprzyjające okoliczności do zagrania pozycyjnego. Po pierwsze, nie można mieć opinii maniaka, bo wtedy nasze zagranie nie spotka się z należytym respektem. Po drugie, musimy mieć bardzo dobrą pozycję - przy dziesięciu osobach na stole to pozycja rozdającego lub CO. Po trzecie, stół powinien być generalnie pasywny, najlepiej gdyby gracze chcieli jak najtaniej oglądać flopa z różnymi kartami, natomiast niechętnie reagowali na wszelkie podbicia. Po czwarte, przed naszym zagraniem nie powinno być na stole żadnych przejawów występowania silnych rąk - brak podbić, najlepiej gdyby nie było również limpów z bardzo wczesnych pozycji. Po piąte, nasza ręka nie może być beznadziejnie słaba, musi przejawiać jakiś potencjał. Po szóste wreszcie, nie można stosować tego zagrania zbyt często. W tym rozdaniu wystąpiły wszystkie wymagane czynniki. Zagrałem dopiero kilkanaście rozdań, głównie pasując i raz sprawdzając podbicie z AK. Decyduję się więc na zagranie pozycyjne. Warto zwrócić uwagę, że moim głównym celem jest zgarnięcie dotychczasowej puli. Mam jedynie 6-7, więc ktokolwiek mnie sprawdzi, niemal na pewno będzie miał silniejszą rękę i moją jedyną przewagą na flopie będzie przewaga pozycyjna. W razie czego podbicie powinno przynieść również dodatkową korzyść - zawęzić ilość przeciwników do jednego, góra dwóch.
Poker face
Jak widzimy, połowiczny sukces. Nie udało się zgarnąć puli, niemniej pozostał tylko jeden przeciwnik. Ponadto, flop jest dla nas dobry i to z kilku powodów. Po pierwsze, mamy podwójny draw do strita - potrzeba czwórki albo dziewiątki. Po drugie, taki flop prawdopodobnie nie pasuje naszemu przeciwnikowi, który w większości przypadków powinien mieć dwie wysokie karty. Po trzecie, przeciwnik na pewno nie może stwierdzić, czy ten flop nam pasuje czy też nie. Po czwarte, mamy przewagę pozycyjną a drugi gracz czeka, czyli przynajmniej na początku nie reprezentuje zbytniej siły. Podsumowując, jest to niezła sytuacja, a przewaga pozycji daje nam możliwość do zagrania testowego, które powinno wygrać nam pulę. Jeżeli nie, kolejne karty mogą przynieść nam wygrywającą rękę. W puli jest 29$. Zagrywam za połowę puli. Ponownie nastąpiła mieszanka dobrych i złych zdarzeń. Po pierwsze, trafiliśmy jedną z naszych kart. Po drugie, mamy jednakże najniższego możliwego strita. Po trzecie, nasz przeciwnik zagrywa i to za bardzo dużo! Przeanalizujmy jego zagranie. W puli znajduje się 57$, tymczasem capacuras zagrywa aż za 100$. Po tym becie, zostaje mu ledwo 42$, więc możemy być pewni, że w tym rozdaniu on już nie spasuje. Istnieje szansa, że jest to próba 'ukradzenia' puli. Zawodnik ten może oceniać nas na wysokie karty, na przykład AK, AQ i sprawdził nasze zagranie na flopie z zamiarem zaatakowania, gdy nie pojawi się żadna z wysokich kart. Teraz przebetowuje pulę sugerując zarówno, że coś trafił jak i to, że nie spasuje tej ręki, więc nie mamy po co go już przebijać. Takim zagraniem mógłby spowodować, że zrzucimy nie tylko AK czy AQ, ale w pewnych okolicznościach również wysoką parę. Takie jego zagranie to oczywiście wersja optymistyczna. Inna możliwość jest taka, że nasz przeciwnik trafił coś na flopie, ale slowplayował. Może seta, może dwie pary? Teraz widzi, że na stole jest za dużo opcji na dobranie do koloru i strita, więc woli pozbawić nas jakichkolwiek pot odds do ewentualnego dobierania. Trzecia możliwa sytuacja to tak zwany semibluff. Nasz przeciwnik dobiera do dobrego układu - do strita lub do koloru (lub nawet do tego i do tego!) i chce postawić nas przed trudną decyzją. Może już teraz zrzucimy silniejszy układ, a jeżeli nie, to nadal będzie miał on mnóstwo opcji na wygranie rozdania. Czwarta opcja jest dla nas najgorsza, ale na szczęście również najmniej prawdopodobna. Przeciwnik ma QJ lub J7 (może nawet w karach), co oznacza, że praktycznie nie mamy już szans na zwycięstwo. Co czyni tą możliwość mało prawdopodobną, to fakt, iż na flopie sprawdził zagranie zbierając do gutshota (chyba, że ma dokładnie jeden z tych dwóch układów w karach). Po drugie, trafiając tak potężny układ, czy zagrałby tak agresywnie na turnie? Czy nie lepiej byłoby zagrać za 30-40$ albo nawet poczekać na nasze zagranie i wtedy przebić? Po namyśle, stwierdzam, że najbardziej prawdopodobna jest możliwość trzecia. Jeżeli jednak przeciwnik zagrał zgodnie z opcją pierwszą czy drugą, to nadal mam nad nim sporą przewagę. Jeżeli natomiast ma dokładnie QJ w karach lub J7 w karach, to cóż - zapłacę mu. Teraz kwestia wysokości zagrania. Cokolwiek przyjdzie na river i tak nie spasuję. Sprawdzenie za 100$ zostawi mi 61$, podczas gdy w puli będzie 257$ a wielce prawdopodobne, że jeszcze ostatnie 42$ przeciwnika. Wybór jest więc prosty.